
Verimli ders çalışmak için ne çalışacağınızı önceden belirleyin, çalışmayı yönetilebilir süre bloklarına ayırın ve dikkatinizi dağıtan unsurları ortamdan uzaklaştırın. Sadece okuyarak ilerlemek yerine kendinizi test edin, soru çözün ve öğrendiklerinizi kendi cümlelerinizle anlatmaya çalışın. Yanlış yaptığınız soruların nedenini inceleyin ve konulara belirli aralıklarla geri dönün.
Kısacası verimli çalışma; daha uzun süre masa başında kalmak değil, doğru yöntemle daha fazla öğrenmek ve öğrendiğinizi uygulayabilmektir.
Ders çalışmaya saatler ayırdığınız halde istediğiniz sonucu alamıyorsanız sorun her zaman çalışma süresinin az olması değildir. Nasıl çalıştığınız, neye odaklandığınız ve öğrendiklerinizi nasıl tekrar ettiğiniz çoğu zaman süreden daha belirleyicidir.
Verimli ders çalışma yöntemleri; zamanı planlamayı, dikkati korumayı, bilgiyi aktif biçimde öğrenmeyi ve yapılan hatalardan yararlanmayı birlikte ele alır. Bu nedenle herkese uyan tek bir ders çalışma tekniği yerine, ihtiyacınıza göre farklı yöntemleri bir araya getirmek daha sağlıklı bir yaklaşım olur.
Bu rehberde çalışma planınızı nasıl oluşturacağınızı, dikkatinizi nasıl daha uzun süre koruyabileceğinizi, hangi ders çalışma tekniklerini ne zaman kullanabileceğinizi ve çalıştığınız konulardan daha fazla verim almanın yollarını adım adım ele alacağız.
İçindekiler
ToggleVerimli ders çalışmak, masada geçirilen süreyi uzatmak değil; o sürede gerçekten öğrenmek, bilgiyi kullanabilmek ve yapılan çalışmanın sonucunu görebilmektir.
Bir öğrenci iki saat boyunca kitabın başında oturabilir ama dikkati dağınıksa, sadece altını çiziyorsa ya da öğrendiğini hiç sınamıyorsa bu süre düşündüğü kadar verimli olmayabilir. Buna karşılık daha kısa ama planlı, odaklı ve aktif geçirilen bir çalışma çok daha fazla sonuç verebilir.
Bu yüzden verimli çalışmanın temelinde üç şey vardır: ne yapacağını bilmek, çalışırken gerçekten odaklanmak ve öğrendiğini kontrol etmek.
Ama herkesin verimsiz çalışmasının nedeni aynı değildir. Bu nedenle önce sorunun nerede olduğunu bulmak gerekir.
Aynı çalışma yöntemi her öğrenci için aynı sonucu vermez. Çünkü bir öğrenci çalışmaya başlamakta zorlanırken bir başkası dikkatini koruyamaz; bazı öğrenciler ise uzun süre çalışmasına rağmen öğrendiklerini kısa sürede unutur.
Bu yüzden yeni teknikler denemeden önce kendinize şu soruyu sorun:
Benim asıl problemim ne?
Çalışmanız gerektiğini bildiğiniz halde sürekli erteliyorsanız sorun çoğu zaman isteksizlikten çok, çalışmayı gözünüzde fazla büyütmenizdir.
“Bugün üç saat matematik çalışacağım” gibi büyük bir hedef yerine, “20 dakika boyunca sadece bu konudaki ilk 10 soruyu çözeceğim” gibi daha küçük bir başlangıç hedefi koymak işe yarayabilir.
Amaç ilk anda uzun süre çalışmak değil, çalışmaya başlamayı kolaylaştırmaktır.
Kitabın başına oturuyor ama birkaç dakika sonra telefona bakıyor, başka şeyler düşünüyor veya sürekli masadan kalkıyorsanız çalışma süresini artırmak tek başına çözüm olmaz.
Buradaki sorun genellikle çalışma ortamı, telefon kullanımı, uzun ve plansız çalışma süreleri veya aynı anda birden fazla işle ilgilenmeye çalışmaktır.
İlerleyen bölümlerde çalışma ortamını ve dikkat dağıtıcıları nasıl yöneteceğimizi ayrıntılı olarak ele alacağız.
Bir konuyu çalıştıktan birkaç gün sonra büyük bölümünü hatırlamıyorsanız bu her zaman “hafızam kötü” anlamına gelmez.
Sorun çoğu zaman bilgiyi yalnızca okuyarak öğrenmeye çalışmak ve konuya daha sonra yeterince geri dönmemektir.
Aktif hatırlama, soru çözme ve aralıklı tekrar unutmayı azaltmaya yardımcı olabilir. Konuyu daha ayrıntılı incelemek için Kalıcı Öğrenme rehberimize göz atabilirsiniz.
Bu durum özellikle sınav öğrencilerinde sık görülür. Öğrenci ciddi zaman harcar ama netleri veya okul başarısı beklediği kadar artmaz.
Bunun nedeni her zaman çalışma süresinin yetersiz olması değildir. Şu sorunlardan biri olabilir:
Bu nedenle bir sonraki adımımız daha fazla çalışmak değil, çalışmayı daha planlı hale getirmek olacak.
Plansız çalışmak, ne kadar zaman ayırırsanız ayırın günün sonunda “çok çalıştım ama ne yaptım?” hissine yol açabilir. Bu nedenle verimli çalışmanın ilk adımı, masaya oturmadan önce o çalışma süresinin sonunda neyi tamamlamış olmak istediğinizi bilmektir.
“Bugün matematik çalışacağım” gibi genel bir hedef, nereden başlayacağınızı ve ne zaman tamamladığınızı söylemez. Bunun yerine hedefi yapılabilir bir göreve dönüştürün.
Örneğin:
Hedef ne kadar açık olursa çalışmaya başlamak ve ilerlemeyi görmek de o kadar kolaylaşır.
Bir konunun tamamını tek oturuşta bitirmeye çalışmak hem yorucu olabilir hem de başlamayı zorlaştırabilir. Özellikle sınav dönemlerinde uzun konu listeleri öğrencinin gözünde olduğundan daha büyük görünebilir.
Bunun yerine çalışmayı küçük parçalara ayırın. Örneğin “problemler konusunu çalışacağım” demek yerine bugün yalnızca yüzde problemleri, bir sonraki çalışmada yaş problemleri üzerinde durabilirsiniz.
Küçük görevlerin başka bir avantajı da ilerlemeyi görünür hale getirmesidir. Tamamlanan her adım, sonraki çalışmanın nereden başlayacağını netleştirir.
İyi bir çalışma programı günün her dakikasını dolduran bir çizelge değildir. Beklenmedik bir durum olduğunda tamamen bozulan programlar, kısa sürede öğrencinin programı bırakmasına neden olabilir.
Bu nedenle günlük ve haftalık planlarda telafi edilebilecek boşluklar bırakmak daha gerçekçidir. Bir gün planlanan çalışma tamamlanamadığında bütün programı yeniden yapmak yerine eksik kalan görevi uygun bir güne taşıyabilirsiniz.
Çalışma programının nasıl hazırlanacağı, sürelerin nasıl dağıtılacağı ve öğrencinin günlük düzenine nasıl uyarlanacağı daha geniş bir konudur. Bu konuda ayrıntılı adımlar için Evde Ders Çalışma Programı Hazırlama rehberimize göz atabilirsiniz.
Burada temel amaç mükemmel bir program hazırlamak değil; ne çalışacağınızı, ne zaman başlayacağınızı ve çalışmanın sonunda neyi tamamlamış olacağınızı önceden bilmektir.
Uzun süre ara vermeden çalışmak, verimli çalıştığınız anlamına gelmez. Dikkat belirli bir süreden sonra düşmeye başladığında masada kalmaya devam etmek, çalışma süresini artırsa da öğrenmeyi aynı oranda artırmayabilir.
Bu nedenle çalışma süresini tek parça halinde düşünmek yerine, odaklanabileceğiniz bloklara ayırmak daha sağlıklı olur.
Bazı öğrenciler 20–25 dakikalık kısa bloklarda daha iyi odaklanırken, bazıları özellikle matematik gibi yoğun düşünme gerektiren derslerde 40–50 dakikalık daha uzun çalışma sürelerine ihtiyaç duyabilir.
Burada önemli olan tek bir süreye bağlı kalmak değil, kendi odak sürenizi gözlemlemektir.
Örneğin:
gibi farklı bloklar kullanılabilir.
Çalışma sırasında sürekli saate bakmak yerine, başlangıçta bir süre belirleyip o süre boyunca yalnızca seçtiğiniz göreve odaklanmak daha işlevlidir.
Mola vermek çalışmanın karşıtı değil, çalışma düzeninin bir parçasıdır. Ancak molanın süresi ve nasıl geçirildiği önemlidir.
Beş dakikalık bir molanın yarım saatlik sosyal medya kullanımına dönüşmesi, tekrar odaklanmayı zorlaştırabilir.
Molalarda:
Amaç dikkati tamamen başka bir dünyaya taşımak değil, zihni kısa süreliğine dinlendirmektir.
Çalışmaya başlamakta zorlanıyorsanız veya uzun süre odaklanamıyorsanız Pomodoro tekniği işinizi kolaylaştırabilir. En bilinen uygulamada 25 dakika çalışma ve 5 dakika mola kullanılır.
Ancak bu süreler sabit kurallar değildir. Özellikle soru çözümü veya uzun problem çalışmaları sırasında 25 dakika kısa gelebilir. Bu durumda çalışma süresini kendi ihtiyacınıza göre uzatabilirsiniz.
Pomodoro’nun nasıl uygulanacağını ve hangi durumlarda daha faydalı olabileceğini Pomodoro Tekniği ile Verimli Ders Çalışmanın Sırları içeriğinde daha ayrıntılı ele alıyoruz.
Herkes için geçerli tek bir “en verimli saat” yoktur. Bazı öğrenciler sabah saatlerinde daha iyi odaklanırken bazıları öğleden sonra veya akşam daha rahat çalışabilir.
Kendi verimli saatlerinizi anlamak için birkaç gün boyunca şu üç şeyi gözlemleyin:
Bu gözlemler, çalışma programınızı kendi ritminize göre şekillendirmenize yardımcı olur.
Bu konuyu daha ayrıntılı incelemek isterseniz En İyi ve En Verimli Ders Çalışma Saatleri Nelerdir? içeriğine göz atabilirsiniz.
Dikkatiniz sürekli bölünüyorsa çalışma süresini uzatmak genellikle çözüm olmaz. Asıl mesele, çalışmaya başlamadan önce odaklanmayı zorlaştıran unsurları mümkün olduğunca azaltmaktır.
Telefon masanın üzerinde durduğu sürece, bildirim gelmese bile dikkatin bir kısmını üzerinde tutabilir. Bu nedenle yalnızca sessize almak yerine telefonu erişmesi biraz daha zor bir yere koymak daha etkili olabilir.
Mümkünse çalışma süresince başka bir odada bırakın. Bu mümkün değilse en azından ekranı görünmeyecek şekilde çantaya veya çekmeceye koyun.
Buradaki amaç iradeyi sürekli test etmek değil, dikkat dağıtıcıya ulaşmayı zorlaştırmaktır.
Masada o anda ihtiyacınız olmayan materyallerin bulunması, zihinsel yükü artırabilir. Çalışmaya başlamadan önce yalnızca kullanacağınız kaynakları, defteri ve gerekli araçları masada bırakın.
Aydınlatmanın yeterli olması, oturma düzeninin rahat ama fazla gevşek olmaması ve mümkün olduğunca sabit bir çalışma alanı kullanmak da odaklanmayı kolaylaştırabilir.
Matematik çalışırken çalışma ortamını nasıl düzenleyebileceğinizi ayrıca Matematik Öğrenmek İçin İdeal Öğrenme Ortamının Özellikleri rehberimizde inceleyebilirsiniz.
Ders çalışırken bir yandan mesajlara bakmak, video açmak veya başka bir işle ilgilenmek çalışma süresini uzatırken öğrenmeyi zayıflatabilir.
Bu nedenle her çalışma bloğunda tek bir görev belirleyin:
gibi.
Bir görev tamamlanmadan diğerine geçmemek, zihnin sürekli yeniden odaklanmak zorunda kalmasını önler.
Odaklanmanın zaman zaman bozulması normaldir. Önemli olan dikkatin dağıldığını fark ettiğinizde çalışmayı tamamen bırakmak yerine yeniden göreve dönmektir.
Aklınıza başka bir iş geldiğinde onu küçük bir not kâğıdına yazıp çalışmaya devam edebilirsiniz. Böylece o düşünceyi unutmaktan endişe etmeden dikkatinizi tekrar derse verebilirsiniz.
Bir konuyu tekrar tekrar okumak, çalışıyor hissi verebilir. Ancak bilgiyi gerçekten öğrenip öğrenmediğinizi görmek için yalnızca okumak yetmez. Verimli çalışmada amaç, bilgiyi zihinden geri çağırmak ve kullanabilmektir.
Bir bölümü okuduktan sonra kitabı veya notlarınızı kapatın ve şu soruları kendinize sorun:
Cevap verirken tekrar kaynağa bakmadan düşünmeye çalışın. Eksik kalan yerleri fark ettiğinizde geri dönüp yalnızca o kısmı gözden geçirin.
Bu yöntem, “okudum, anladım” hissi ile gerçekten öğrenmek arasındaki farkı görmenizi kolaylaştırır.
Bir konuyu gerçekten anlayıp anlamadığınızı test etmenin en pratik yollarından biri, onu sade bir dille anlatmaya çalışmaktır.
Öğrendiğiniz konuyu sanki hiç bilmeyen birine açıklıyormuş gibi anlatın. Takıldığınız, çok teknik konuştuğunuz veya açıklamakta zorlandığınız noktalar genellikle bilginizin henüz tam oturmadığı yerlerdir.
Örneğin matematikte yalnızca formülü söylemek yerine:
gibi sorulara kendi cümlelerinizle cevap vermeye çalışabilirsiniz.
Çalışırken yalnızca “bunu anladım mı?” diye sormak yerine, konuyu sorulara dönüştürmek daha işlevlidir.
Örneğin:
Kendi sorularınızı üretmek, konuyu daha dikkatli incelemenizi sağlar ve sınav sırasında bilgiyi hatırlamayı kolaylaştırabilir.
Özellikle matematik ve diğer sayısal derslerde bir konuyu anlamakla o konudaki soruları çözebilmek aynı şey değildir.
Konu anlatımını takip ettikten sonra benzer örnekleri kendi başınıza çözmeye çalışın. Çözümü hemen görmek yerine önce kendi yönteminizi denemek, hangi kısmı gerçekten öğrendiğinizi ortaya çıkarır.
Buradaki temel kural basit:
Okuyun, kapatın, hatırlayın ve uygulayın.
Bir konuyu bir kez çalışmak, onu kalıcı olarak öğrendiğiniz anlamına gelmez. Özellikle yeni bilgiler, kullanılmadığında veya tekrar edilmediğinde kısa sürede unutulabilir.
Bu nedenle tekrar, verimli ders çalışmanın önemli bir parçasıdır. Ancak burada amaç aynı sayfayı tekrar tekrar okumak değil, bilgiyi yeniden hatırlamaya ve kullanmaya çalışmaktır.
Bir konuyu tek oturuşta tamamen öğrenmeye çalışmak yerine, birkaç farklı zamanda kısa tekrarlar yapmak daha işlevli olabilir.
Örneğin bir konuyu ilk çalışmadan sonra:
şeklinde ele alabilirsiniz.
Buradaki amaç ezberlenmiş bir takvime uymak değil, bilgiyi unutmaya başlamadan önce yeniden kullanmaktır.
Bir konuyu tekrar ederken yalnızca notlara bakmak yerine kendinizi test edin.
Örneğin:
Böylece tekrar, pasif bir göz gezdirme olmaktan çıkar ve öğrenmenin aktif bir parçasına dönüşür.
Her konu aynı hızda unutulmaz. Bazı konular birkaç kısa tekrarla otururken, bazıları daha sık geri dönmeyi gerektirebilir.
Bu nedenle “her konuya aynı sayıda tekrar” mantığı yerine, zorlandığınız ve hata yaptığınız konulara daha sık dönmek daha mantıklıdır.
Kalıcı öğrenme, tekrar sıklığı ve bilgiyi uzun süre hatırlama konusu daha geniş bir başlıktır. Bu konuda detaylı bilgi için Kalıcı Öğrenme içeriğimizi inceleyebilirsiniz.
Buradaki temel fikir şu: Tekrarın amacı aynı bilgiyi tekrar görmek değil, onu tekrar kullanabilmektir.
Not almak, derste veya kitapta gördüğünüz her şeyi yeniden yazmak değildir. İyi bir not, bilgiyi kısaltır, düzenler ve daha sonra hatırlamayı kolaylaştırır.
Bu nedenle not tutarken amaç sayfayı doldurmak değil, konunun iskeletini çıkarmak olmalıdır.
Bir anlatımı kelimesi kelimesine yazmaya çalışırsanız, dikkatinizin büyük kısmı öğrenmekten çok yetiştirmeye gider.
Bunun yerine şu üç şeye odaklanabilirsiniz:
Böylece notlarınız hem daha kısa olur hem de tekrar sırasında neyin önemli olduğunu daha hızlı görürsünüz.
Bir bilgiyi kendi kelimelerinizle yeniden ifade etmek, onu gerçekten anlayıp anlamadığınızı gösterir.
Örneğin bir tanımı olduğu gibi kopyalamak yerine:
“Bu kural hangi durumda kullanılır?”
“Bunu daha basit nasıl anlatırım?”
diye düşünmek daha faydalıdır.
Özellikle konu sonlarında 3–4 cümlelik kısa özetler çıkarmak, hem tekrar hem de aktif hatırlama açısından işe yarayabilir.
Notların yalnızca okunacak metinler olması gerekmez. Bir kısmını soruya dönüştürmek, onları daha işlevli hale getirir.
Örneğin:
gibi sorular, sonraki tekrarları daha aktif hale getirir.
Buradaki temel amaç, not tutmayı ayrı bir görev değil, öğrenmenin devamı haline getirmektir.
Soru çözmek, özellikle matematik ve diğer sayısal derslerde öğrenmenin en önemli parçalarından biridir. Ancak sadece kaç soru çözdüğünüze veya kaç doğru yaptığınıza bakmak yeterli değildir.
Asıl gelişim, neden yanlış yaptığınızı anlayabildiğinizde başlar.
Her yanlış aynı anlama gelmez. Bir soruyu neden yapamadığınızı ayırmak, sonraki çalışmanızı daha doğru planlamanıza yardımcı olur.
Yanlışın nedeni örneğin şu olabilir:
Bu ayrımı yapmak önemlidir. Çünkü konu eksikliğinde çözüm tekrar konu çalışmakken, dikkatsizlikte çözüm daha fazla konu anlatımı izlemek değildir.
Yanlış yaptığınız bir sorunun çözümüne bakıp hemen geçmek kolaydır. Fakat bu, aynı hatanın yeniden yapılmasını engellemeyebilir.
Daha iyi bir yöntem şu olabilir:
Böylece yalnızca doğru cevabı görmek yerine, hatanın kaynağını düzeltmiş olursunuz.
Özellikle sınav hazırlığında öğrenciler çoğu zaman yalnızca netlerini takip eder. Oysa net sayısı tek başına hangi konuda geliştiğinizi veya nerede zorlandığınızı göstermez.
Bunun yerine zaman zaman şu sorulara da bakın:
Bu sorular, çalışma planınızı daha bilinçli hale getirir.
Özellikle sürekli tekrar eden hatalar için kısa bir yanlış listesi oluşturabilirsiniz.
Burada bütün soruyu yeniden yazmanız gerekmez. Şunları not etmek yeterli olabilir:
Amaç arşiv oluşturmak değil, aynı hatayı ikinci kez yapma ihtimalini azaltmaktır.
Her ders aynı tür zihinsel çabayı gerektirmez. Bu nedenle matematik, fizik gibi sayısal derslerle tarih, edebiyat gibi sözel derslerde aynı çalışma yöntemini kullanmak her zaman verimli sonuç vermez.
Önemli olan çalışma biçimini dersin yapısına göre değiştirmektir.
Sayısal derslerde yalnızca konu anlatımını okumak çoğu zaman yeterli olmaz. Bilgiyi uygulamaya geçirmeniz gerekir.
Daha verimli bir sıra şu şekilde olabilir:
Özellikle matematikte çözümü izlemek ile soruyu kendi başınıza çözmek arasında büyük fark vardır. Bu nedenle örnek çözümü gördükten sonra mutlaka bağımsız uygulama yapmaya çalışın.
Sözel derslerde amaç yalnızca metni tekrar tekrar okumak olmamalıdır. Bilgiler arasında bağlantı kurmak, ana fikri ayırmak ve bilgiyi hafızadan geri çağırmak daha işlevlidir.
Örneğin:
Özellikle tarih veya biyoloji gibi bilgi yoğun derslerde, uzun metinleri küçük bilgi bloklarına ayırmak çalışmayı daha yönetilebilir hale getirir.
Buradaki temel fikir, tek bir çalışma tekniğini her derse uygulamaya çalışmamaktır.
Matematikte soru çözümü ve hata analizi daha fazla ağırlık kazanırken, sözel derslerde aktif hatırlama, kavram ilişkileri ve düzenli tekrar daha belirleyici olabilir.
Bu nedenle kendi çalışma sisteminizi oluştururken sadece “hangi teknik daha iyi?” diye değil, “bu ders için hangi teknik daha uygun?” diye düşünmek daha doğru olur.
Ders çalışmak için her gün yüksek motivasyon beklemek gerçekçi değildir. Bazı günler istekli, bazı günler isteksiz olabilirsiniz. Verimli çalışmayı sürdürülebilir hale getiren şey çoğu zaman motivasyondan çok düzenli çalışma alışkanlığıdır.
Çalışmaya başlamak zor geliyorsa hedefi küçültün.
“Bu akşam iki saat çalışacağım” yerine:
gibi küçük bir başlangıç hedefi koyabilirsiniz.
Başlangıç kolaylaştığında çalışmayı sürdürmek de çoğu zaman daha kolay olur.
Mümkün olduğunca benzer saatlerde ve benzer bir ortamda çalışmak, zihnin o zaman dilimini dersle eşleştirmesine yardımcı olabilir.
Örneğin okuldan geldikten, yemek yedikten veya kısa bir dinlenme süresinden sonra belirli bir çalışma rutini oluşturabilirsiniz.
Burada amaç her günü kusursuz geçirmek değil, çalışmayı sürekli yeniden karar verilmesi gereken bir işe dönüştürmemektir.
Bir gün planınızı uygulayamamanız, bütün düzenin bozulduğu anlamına gelmez.
Önemli olan “bugün olmadı, artık program bozuldu” düşüncesine kapılmadan sonraki çalışma bloğuna geri dönebilmektir.
Sürdürülebilir çalışma düzeni, hiç aksatmamak değil; aksadığınızda yeniden başlayabilmektir.
Ders çalışma isteğini artırma, erteleme davranışı ve motivasyonu koruma konusunda daha ayrıntılı öneriler için Ders Çalışma Motivasyonu Nasıl Sağlanır ve Artırılır? içeriğimizi inceleyebilirsiniz.
Verimli çalışmaya çalışırken bazı alışkanlıklar fark edilmeden süreci zorlaştırabilir. Bu hataları erken fark etmek, yeni bir teknik öğrenmek kadar değerli olabilir.
Verimli ders çalışmanın tek bir doğru yöntemi yoktur. Önemli olan, işe yarayan teknikleri kendi günlük düzeninize ve derslerin yapısına göre bir araya getirmektir.
Bunu karmaşık bir sisteme dönüştürmenize de gerek yok. Basit bir akış çoğu öğrenci için yeterlidir:
| Aşama | Ne Yapmalısınız? |
|---|---|
| Planla | O gün ne çalışacağınızı ve neyi tamamlamak istediğinizi belirleyin. |
| Odaklan | Telefonu ve diğer dikkat dağıtıcıları çalışma alanından uzaklaştırın. |
| Öğren | Sadece okumak yerine aktif hatırlama, anlatma ve soru sorma yöntemlerini kullanın. |
| Uygula | Özellikle sayısal derslerde öğrendiğiniz bilgiyi soru çözerek kullanın. |
| Analiz Et | Yanlış yaptığınız soruların nedenini belirleyin. |
| Tekrar Et | Zorlandığınız veya unutmaya başladığınız konulara belirli aralıklarla geri dönün. |
| Geliştir | İşe yaramayan çalışma alışkanlıklarını değiştirin ve sistemi kendinize göre güncelleyin. |
Kendi çalışma sisteminizi zaman zaman gözden geçirmek de önemlidir. EEF’nin metabiliş ve öz-düzenleme üzerine derlediği araştırmalar, öğrencilerin hedef belirleme, ilerlemeyi izleme ve çalışma stratejilerini değerlendirme becerilerinin öğrenme sürecini desteklediğini gösteriyor.
Her hafta yeni bir çalışma tekniği denemek, bir süre sonra ders çalışmaktan çok yöntem seçmeye zaman ayırmanıza neden olabilir.
Bir veya iki yöntemi birkaç hafta düzenli uygulayın. Sonuçlarını gözlemleyin; işe yarayanları koruyun, gereksiz olanları çıkarın.
Bir çalışma yönteminin size uygun olup olmadığını yalnızca “çalışırken iyi hissettim” diye değerlendirmeyin.
Kendinize şu soruları sorun:
Bu sorulara verilen cevaplar, yöntemin gerçekten işe yarayıp yaramadığını anlamanıza yardımcı olur.
Bir sınav döneminde işe yarayan sistem, başka bir dönemde aynı sonucu vermeyebilir. Derslerin yoğunluğu, konu zorluğu ve günlük program değiştikçe çalışma biçiminizi de güncellemeniz gerekebilir.
Bu yüzden amaç değişmeyen bir program oluşturmak değil, size hizmet eden ve gerektiğinde değiştirilebilen bir çalışma düzeni kurmaktır.
Herkes için geçerli tek bir ders çalışma süresi yoktur. Yaş, hedef, sınav dönemi, ders yükü ve dikkat süresi bu süreyi değiştirir.
Bu nedenle yalnızca toplam saate odaklanmak yerine, o süre içinde ne kadar odaklanabildiğinize ve ne kadar ilerleme kaydettiğinize bakmak daha doğrudur.
Kısa ama planlı ve aktif geçirilen bir çalışma, uzun fakat dikkatin sık sık dağıldığı bir çalışmadan daha verimli olabilir.
En verimli saat kişiden kişiye değişir. Bazı öğrenciler sabah daha iyi odaklanırken bazıları öğleden sonra veya akşam daha rahat çalışabilir.
Kendi verimli saatlerinizi anlamak için birkaç gün boyunca hangi saatlerde daha kolay başladığınızı, daha az hata yaptığınızı ve dikkatinizi daha uzun süre koruyabildiğinizi gözlemleyebilirsiniz.
Bu konuyu daha ayrıntılı ele aldığımız En İyi ve En Verimli Ders Çalışma Saatleri Nelerdir? içeriğine de göz atabilirsiniz.
Bir konuyu yalnızca okumak veya bir kez çalışmak, bilgiyi uzun süre hatırlamak için her zaman yeterli olmayabilir.
Unutmayı azaltmak için:
Kalıcı öğrenme ve tekrar yöntemlerini daha ayrıntılı incelemek için Kalıcı Öğrenme içeriğimizi inceleyebilirsiniz.
Pomodoro tekniği özellikle çalışmaya başlamakta veya odağı korumakta zorlanan öğrenciler için faydalı olabilir. Ancak 25 dakika çalışma ve 5 dakika mola düzenini herkes için değişmez bir kural gibi düşünmemek gerekir.
Bazı öğrenciler veya bazı dersler daha uzun çalışma bloklarına ihtiyaç duyabilir. Bu nedenle tekniği kendi çalışma sürenize göre uyarlayabilirsiniz.
Daha fazla bilgi için Pomodoro Tekniği ile Verimli Ders Çalışmanın Sırları rehberimize göz atabilirsiniz.
Bu durum yapılan göreve ve kişiye göre değişebilir. Özellikle okuma, ezberleme veya yoğun problem çözme sırasında sözlü müzik dikkati bölebilir.
Müzik kullanıyorsanız, dikkatinizin dağılıp dağılmadığını gözlemlemek en doğru yaklaşımdır. Çalışma sırasında sık sık şarkıya odaklanıyorsanız sessiz bir ortam sizin için daha uygun olabilir.
En etkili yöntemlerden biri telefonu yalnızca sessize almak değil, fiziksel olarak çalışma alanından uzaklaştırmaktır.
Bunun yanında:
Amaç telefonu tamamen yasaklamak değil, çalışma sırasında dikkatinizi sürekli bölmesini engellemektir.
Sınav dönemi yaklaştıkça yeni konu öğrenmenin yanında tekrar, soru çözümü, deneme ve yanlış analizi daha fazla önem kazanır.
Bu nedenle çalışma düzeni de zamanla değişebilir. Sınava yaklaştıkça yalnızca konu çalışmak yerine daha fazla uygulama ve geri bildirim odaklı çalışmak daha işlevlidir.
Verimli ders çalışma, tek bir teknikten oluşmaz. Planlama, dikkat yönetimi, aktif öğrenme, soru çözümü, yanlış analizi ve tekrar birlikte çalıştığında daha güçlü bir sistem ortaya çıkar.
Buradaki amaç her yöntemi aynı anda uygulamak değil, size gerçekten fayda sağlayan yöntemleri seçip düzenli hale getirmektir.
Çalışma düzeninizi doğru kurmanıza rağmen özellikle matematikte konu eksikleri, soru çözümü veya çalışma planı konusunda zorlanıyorsanız, öğrencinin seviyesine uygun bir yol haritası oluşturmak için bizimle iletişime geçebilirsiniz.
Bu yazıyı paylaşın: